Προσωπικές εμπειρίες
Το κίνητρο για την γραφή αυτού του άρθρου πηγάζει από προσωπικές ανάγκες που αφορούν την δική μου εξέλιξη ως budoka. Ο κάθε ένας από μας έρχεται αντιμέτωπος με πολλά ερωτήματα αναφορικά με τον τρόπο που αξιολογούνται οι ικανοτητές του. Αν έχεις αρχίσει προπονήσεις σε κάποιο dojo της οργάνωσης bujinkan αυτό θα πει πως ήδη προβληματίζεσαι για το πώς θα εξελιχθείς. Στην πορεία οι απαντήσεις που δίνουμε καθορίζουν την εξέλιξη μας. Να θυμάσαι ότι η πρόοδος επιτυγχάνεται όχι με απαντήσεις αλλά με την διαμόρφωση των ορθών ερωτημάτων.
Κάθε ώρα που ξοδεύουμε στην προπόνηση μοιάζει με προετοιμασία για μάχη. Ο τρόπος εξάσκησης καθορίζει το στυλ και χαρακτηρίζει το είδος της μάχης που κάθε ένας είναι ικανός να δώσει. Η ικανότητα να εφαρμόζει κάποιος στην μάχη της γνώσης που έχει, πηγάζει από την φιλοσοφία για το πώς πρέπει να δώσει την συγκεκριμένη μάχη. Αν θέλεις να ξέρεις το πόσο ικανός είσαι τότε πρέπει να ξέρεις ποιες μάχες είσαι διατεθειμένος να δώσεις…
Πως πρέπει λοιπόν να προπονείται έναν budoka; Ποιες μάχες μπορεί και πρέπει να δώσει; Πως θα ξέρει ότι είναι ικανός, χωρίς να δώσει μάχη; Στο Ninjutsu ο μαθητής αφομοιώνει τεράστιες ποσότητες γνώσης τις οποίες μπορεί να μην χρειαστεί να τις εφαρμόσει ποτέ. Αυτό απαιτεί την μεγαλύτερη ίσως πρόκληση για τον budoka.
Πριν προχωρήσουμε στο πώς πρέπει να προπονείται ένας budoka θέλω να πω κάτι για το πλαίσιο. Φανταστείτε κάποιον που ζει από την τέχνη του. Αυτός ο «σύγχρονος μαχητής» θα μπαίνει σε καποιας μορφής ρινγκ, θα δίνει «μάχες» συχνά, θα ακολουθεί κάποιους κανόνες. Αυτός ο τύπος μαχητή διαμορφώνει μια συγκεκριμένη φιλοσοφία για το πώς, που, πότε μπορεί να δώσει μάχη. Για αυτό το τύπο μαχητή έχει σημασία το ύψος, το βάρος, η δύναμη, η σβελτάδα, η τεχνική του αντιπάλου. Μελετάει τον αντίπαλο αφού έχει ήδη αποφασισθεί ότι θα δώσει την μάχη.
Για τον budoka δεν έχει σημασία η δύναμη, το βάρος, το ύψος του αντιπάλου αφού έχει τα «εργαλεία» του η κατασκευή των οποίων απαντά σε κάποιες ανάγκες. Δεν έχει σημασία πόσο σβέλτος είναι ο αντίπαλος αφού ένας budoka ξέρει να περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να κινηθεί. Ο σωστός budoka μελετάει πρώτα τον εαυτό του και μετά αποφασίζει να δώσει μάχη. Ο budoka δεν μπαίνει ποτέ σε ρινγκ, δεν περιορίζει τον εαυτό του με ορολογίες όπως «fair fight» δεν ακολουθεί κανόνες διεξαγωγής μάχης, δεν δίνει μάχες συχνά παρά μόνο όταν παραστεί ανάγκη. Για τον budoka έχουν σημασία ο αέρας, ο ήλιος, το έδαφος, τα αντικείμενα στο χώρο, το σχήμα, η φωτηνότητα, η αντίθεση, η σκιά, η λαμψη, η υγρασία, κ.α…
Μην παρασύρεστε απο έκδηλες παραμέτρους. Είναι πιθανό στην ομαδική προπόνηση να επηρεαστείτε απο χαρίσματα που βλέπετε σε άλλους, όπως ύψος, δύναμη, σβελτάδα κτλ. Γνωρίστε τον εαυτό σας και προφυλάξτε το ατού σας απο δημόσια προβολή. Αυτό που χρειάζεται για να εξελίξεις αυτά τα στοιχειά και έτσι να αυξήσεις τις πιθανότητες σου για νίκη είναι τα να αναπτύξεις συγκεκριμένο τρόπο σκέψης. Τον τρόπο του Ninja. Αυτό είναι που κατα την αποψη μου πρέπει να αξιολογείται στον κάθε budoka και αυτό πρέπει να καθορίζει τον βαθμό που φέρει ο κάθε μαθητής.
Θεοφάνους Χρίστος.
Στο πρόσφατο ταξίδι της τον περασμένο Ιούλιο, κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης και υπό την επίβλεψη του Grandmaster, Masaaki Hatsumi, ο ίδιος διέκοψε το μάθημα και φανερά ενθουσιασμένος αναφέρθηκε στους Κυπρίους ασκούμενους. Μπροστά στα έκπληκτα μάτια δεκάδων δασκάλων από όλο τον κόσμο χαρακτήρισε τους μαθητές πολύ καλούς και δυνατούς, υπόδειγμα για όλους. Είπε χαρακτηριστικά ότι όταν οι μαθητές είναι καλοί, είναι και ο δάσκαλος τους. Και όταν ο δάσκαλος είναι καλός, είναι και οι μαθητές του. Απευθυνόμενος τότε στο Μιχάλη Ευσταθίου του απένειμε τον βαθμό του 8ου DAN, βαθμός ο οποίος θεωρείται ίσως ο ψηλότερος που κέρδισε ποτέ κύπριος δάσκαλος.
και ο Κος Αντώνης Αντρέου
κατάφεραν να περάσουν την εξέταση και να να αποκτήσουν επάξια το 5ο DAN (δασκάλοι του φωτός).
